Data publikacji:

Adromischus cooperi – pielęgnacja, jaka ziemia, kwitnienie, rodzaje

Adromischus cooperi to rzadko spotykany sukulent, określany jako afrykańskie bądź łaciate kamienie, co stanowi nawiązanie do charakterystycznych grubych liści, pokrytych ciemnymi plamami. Lubi słoneczne stanowiska oraz oszczędność w podlewaniu. Co jeszcze warto wiedzieć o adromischus cooperi, pielęgnacji tej rośliny i jej uprawie?
Adromischus cooperi

Adromischus cooperi – oryginalny sukulent

Adromischus cooperi należy do roślin z rodziny gruboszowatych. Pochodzi z Południowej Afryki, gdzie naturalnie występuje na skalnych zboczach, wyrastając w szczelinach. Adromischus cooperi wyróżnia się grubymi, mięsistymi liśćmi o matowej, ciemnozielonej barwie, które magazynują wodę w dużych ilościach, dzięki czemu roślina nie wymaga częstego podlewania. Liście pokrywają się ciemnymi, purpurowymi plamami – ich intensywność zależy od poziomu nasłonecznienia sukulentu (im więcej światła, tym kolory łatek są bardziej wyraźne).
Adromischus cooperi jest urokliwym, choć niewielkim sukulentem – osiąga zazwyczaj około 10 cm wysokości, a gdy ma zapewnione odpowiednie warunki, wypuszcza łodygi sięgające nawet 35 cm, które zakończone są drobnymi, różowymi kwiatami o podłużnym kształcie. Roślina może być hodowana cały rok, w lecie może znajdować się na zewnątrz, choć należy uważać na deszcze. Adromischus cooperi jest bezpieczny dla zwierząt.

Adromischus cooperi – pielęgnacja

Adromischus cooperi w pielęgnacji nie jest trudny, należy przede wszystkim zachowywać ostrożność przy podlewaniu, tzn. należy robić to rzadko i w niewielkich ilościach, czekając do momentu aż ziemia lekko zeschnie. Zimą nie trzeba nawadniać adromischusa cooperi częściej niż raz w miesiącu. Roślinę tę lepiej jest nieco przesuszyć, niż zalać wodą, ponieważ grube liście mają wówczas tendencję do gnicia (podobnie jak korzenie, w których mogą dodatkowo powstać trudne do wyleczenia choroby).
Co jakiś czas warto sprawdzać, czy na listkach adromischus cooperi nie pojawiają się wełnowce, które często można zauważyć na sukulentach. Są to drobne, bardzo małe białe owady, które po zajęciu rośliny przypominają nieco narzuconą na nią wełnę. Zauważając takie szkodniki, należy spryskać roślinę specjalnie do tego przeznaczonym preparatem.

Adromischus cooperi – uprawa

Stanowisko dla adromischus cooperi powinno być jasne i słoneczne, co pozwoli mu wytwarzać na liściach charakterystyczne plamki. Im więcej słońca dotrze do rośliny, tym łatki będą intensywniejsze, a ich kolor będzie bardziej zbliżał się do purpurowej barwy. Zbyt mała ilość światła sprawi z kolei, że ubarwienie sukulentu będzie skąpe i „przygaszone”.
Adromischus cooperi w uprawie nie wymaga wiele, warto pamiętać, że jako sukulent lubi ciepłe temperatury. Będzie dobrze rozwijał się przy 18–26 stopniach Celsjusza (czyli w tzw. temperaturze pokojowej). Zimą, w czasie spoczynku rośliny, warto zapewnić jej około 12–15 stopni Celsjusza.
Najlepszy czas na przesadzanie rośliny to wiosna lub lato.

Jaka ziemia dla adromischus cooperi?

Adromischus cooperi wymaga lekkiego, dobrze przepuszczalnego podłoża, które szybko wysycha (co zapobiega gniciu korzeni rośliny). Warto wybrać specjalnie przygotowywane podłoże do sukulentów, które zawiera odpowiednio wyselekcjonowane składniki, zapewniające wysoką przepuszczalność. W uprawie adromischus cooperi można wykorzystywać też ziemię uniwersalną, jednak należy obficie rozluźnić ją gruboziarnistym piaskiem, perlitem lub pumeksem.
Podczas okresu wegetacyjnego sukulentu, czyli wiosną i latem, podłoże adromischusa cooperi można nawozić około raz na dwa tygodnie, przy użyciu specjalnych środków i odżywek dedykowanych kaktusom oraz sukulentom.

Adromischus cooperi – kwitnienie

Lato to czas, gdy w hodowli adromischusa cooperi występuje kwitnienie. Wówczas spośród grubych liści wyrasta cienka, długa łodyga, na której wyrastają drobne, jasnoróżowe kwiatostany. Łodygi sięgają zazwyczaj 30–35 cm.

Adromischus cooperi – rodzaje

W rodzinie roślin, z której wywodzi się adromischus cooperi, istnieją różne rodzaje i odmiany tego sukulenta. Według systematyki Helmuta Tolkena istnieje aż 28 gatunków adromischusa. Wszystkie mają podobne wymagania i cechy, a różnią się głównie kształtem czy ubarwieniem liści oraz wyglądem kwiatów.
Spośród najczęściej spotykanych rodzajów warto wymienić następujące odmiany:
  • adromischus cooperi;
  • adromischus marianiae/tanqua;
  • adromischus leucophyllus;
  • adromischus maculatus;
  • adromischus sphenophyllus v. undulatus.
Dużą część kuzynów rodzaju adromischusa cooperi ciężko jest kupić, nie jest to popularna i łatwo dostępna rodzina sukulentów, choć ma wielu miłośników. Rośliny te są bardzo łatwe w uprawie, nie wymagają dużych nakładów pracy i częstej pielęgnacji czy podlewania, dlatego są szczególnie polecane osobom, które mają mało czasu na dbanie o domową zieleń czy też często wyjeżdżają i nie mają możliwości zapewnienia odpowiednich warunków bardziej wymagającym gatunkom. Adromischus cooperi jest też wyjątkowo doceniany przez względy estetyczne – oryginalne grube liście oraz różnej wielkości plamki przyciągają wzrok i stanowią ciekawą ozdobę parapetu.
Autor: Rita Turbiarz